வெளிச்சம் தேடுவானேன்?

{"ஏற்றுக தீபம்;போற்றுக தீபம்;கார்த்திகை தீபம்".}

விளக்கேற்றி வைத்தபின் 

வெளிச்சம் தேடுவானேன்? 

முளைத்தது மண்மணத்தில், 

முந்தி வளரத்தானே? 

இளம்பிறை பௌர்ணமியாய் 

எழுந்தபின் எழிலுடன், 

இணைந்திடல் வான்வசமே! 

பளிங்குகள் கரைசேர 

பரவசம் பிறையாகும்.  

மிளிர்ந்திடும் பொழுதுகள் 

மகிழ்ச்சியின் தூவல்களே!

ஒளிந்திடும் ஓரைகள், 

ஒளிபெற, திரியேற்றும் .  

ஒளிதனில் உருவாகும், 

உணர்வுகள்  பலவாகும். 

உளிதனில் பிறந்திடும் 

சிலைகளின் ஒளியென, 

தெளிந்தநல் மனங்களின் 

தெவிட்டாச் சிந்தனைகள், 

குளங்களைத் தெளிவாக்கும் 

குவிந்ததோர் மீன்களாய், 

வெளிச்சம் வரையுமாம், 

விளைந்த விண்மீன்களாய்  ! 

ப.சந்திரசேகரன் .   

Socially Yours!

 

Society is like a set top box from where,

Views and ideas transmit'without cables'.

Opinions shared and stapled to most minds, 

Over a period of time,stay as facts and finds.

Beliefs as bats,keep hanging upon minds

Built like sandy walls,structurally shaky;

Like sand absorbing water in silent mode,

Mind absorbs,not generates ideas,to board.  

Society has its buffer stock of ideas and norms,

Raised through ageless artificial insemination,

Or through automated,surrogate outsourcing.

In a world of selfies,the self dissipates into nothing.

Individuality is a bulk of booming collectivity.

If the body is just a mock medley of ocean and rock,

The mind is a fossil stuff,flowing ideas freely as oil,

With its volatile wield,never cherishing a solid soil.

Society tunes our minds to its gated,composed notes.

Hanging bats,should hang to ideas,that society dotes. 

Stern minds may not either sell or buy social flavours.

But if society begets life,it is good to be'socially yours'.

P.Chandrasekaran. 

 

Festival of Lights.{HAPPY DIWALI}

Set all the lights on.

Between the oil lamps 

And the electric lights,

There is a drive,stuck as hope.

Energy is an endearing inside.

What is invisible,is what is invincible.

The sparks and the sounds of streets,

Reflect the spirit of the homes, 

Sending flashes of faith to the skies. 

Lights display the fall of fouling evil.

The crates of sweets and crackers,

Create crystals of carnival glory.

Celebration is more than a sensation.

The crux of it,is in the goodness of things

Glued to the guarding glow of God,

Who builds a world of light,on a blight.

P.Chandrasekaran.

  

என் கேள்விக்கென்ன பதில்?

    "ஏன் என்ற கேள்வி இங்கு கேட்காமல் வாழ்க்கை இல்லை"என்றார்,                  எம்.ஜி. ஆரின்'ஆயிரத்தில் ஒருவன்'திரைப்படத்தில்,கவிஞர் வாலி.

    மனிதன் என்றும்,தனக்குச் சாதகமான,கேள்விகள் மட்டுமே கேட்கக்கூடியவன்.      "கடவுளே உனக்கு கண் இல்லையா?"என்பது,எப்போதும் கண்கெட்ட  பிறகு சூரிய நமஸ்காரம் செய்யும் மனிதன் கேட்கும் கேள்வியாகும். 

   இப்படித்தான்இயக்குனர் சிகரத்தின்'அபூர்வ ராகங்கள்' திரைப்படத்தில்"கேள்வி யின் நாயகனே,என் கேள்விக்கு பதில் ஏதய்யா?"எனும் சாமர்த்தியமான கேள்வி யினை கவியரசு கண்ணதாசன்,வாணி ஜெயராமின் வேதனைக்குரலில்,எம்.எஸ். வி.யின் இணையிலா இசையில் ஒலிக்கச் செய்தார்.

   இதுபோன்று'அவன் பித்தனா'திரைப்படத்தில் ஆர் பார்த்தசாரதியின்  இசையில்  "இறைவன் இருக்கின்றானா? மனிதன் கேட்கிறான்;அவன் இருந்தால் உலகத் திலே,எங்கே வாழ்கிறான்?'எனும் ஆதங்கம் நிறைந்த ஆத்திரக் கேள்வி பி.சுசீலா மற்றும் டி.எம்.எஸ் குரலில் ஒலித்தது. இப்பாடலை புனைந்தவரும் கவியரசே. 

     பொதுவாகவே மனிதன்,தன் பலவீனங்களை மறைப்பதற்காகவே, இதுபோன்ற கேள்விகளை இறைவனிடம்கூட,சற்றும் சளைக்காமல் கேட்பதுண்டு. பரமசிவன் கழுத்தேறிய பாம்பு கருடனைப்பார்த்து கேட்பதுபோல்,ஆணவம் தலைக்கேறிய மனிதன்,ஆண்டவனையே தனது குறைகளுக்கு பலிக்கெடா ஆக்குவதற்கோ, அல்லது தனது தவறுகளுக்கு மற்றவர்களை சுட்டிக்காட்டுவதற்கோ,தயங்குவதே இல்லை.

   தன் பெற்றோரைக் கேட்கவேண்டிய"நான் ஏன் பிறந்தேன்?"{எம். ஜி.ஆரின்'நான் ஏன் பிறந்தேன்'திரைப்படத்தில்,கவிஞர் வாலி எழுதியது }எனும் கேள்வியை  ஒருவர் தன்னைத் தானே கேட்டுக்கொள்வதும்,அல்லது தன் பிள்ளையின் பிறப்பிற் குக் காரணமான ஒரு தந்தையே,தன் பிள்ளையைப் பார்த்து,"ஏன் பிறந்தாய் மகனே ஏன் பிறந்தாயோ?"என்று கேட்பதும் {'பாகப் பிரிவினை' திரைப்படத்தில் கவியரசு கண்ணதாசன் எழுதியது}வித்தியாசமான,விதண்டாவாதமான கேள்விகளே! 

   ஆனால் இதற்குச் சற்று மாறாக"நானே நானா?யாரோதானா?"என்று ஒரு பெண் தன்னைத் தானே கேட்பதும் { ஸ்ரீதரின் 'அழகே உன்னை ஆராதிக்கிறேன்' திரைப் படத்தில் வாலி எழுதியது}அல்லது,"நான் யார்? நான் யார்?நான் யார்?நாலும் தெரிந்தவர் யார் யார்?"என்று ஒரு ஆண் தானும் குழம்பி,மற்றவரையும் குழப்பு வதும்,{குடியிருந்த கோயில் திரைப்படத்தில் கவிஞர் புலமைப்பித்தன் எழுதியது}மனித மனம் ஆனந்தத்தில் திளைக்கும்,அல்லது அல்லலுறும் வேளைகளில், சந்திக்கும் குழப்பங்களின்  வெளிப்பாடாகவே,நாம் உணரக்கூடும். 

    மேற்கண்ட ஐந்து திரைப்படங்களில்'நான் ஏன் பிறந்தேன் திரைப்படத்திற்கு சங்கர் கணேஷும் 'அழகே உன்னை ஆராதிக்கிறேன்'திரைப் படத்திற்கு இசை ஞானி இளையராஜாவும் இசையமைக்க,'குடியிருந்த கோயில்' திரைப் படத்திற்கு எம் எஸ் விஸ்வநாதனும்,இதர இரண்டு படங்களுக்கு விஸ்வநாதன் இராமமூர்த்தி யும் இசையமைத்திருந்தனர். 

   நடைமுறை வாழ்விலும் சரி,வெண்திரையிலும் சரி,"என் கேள்விக் கென்ன பதில்?"என்று கேட்போரே அதிகம்.காரணம் விடையறிந்தோர்,தேவையற்ற கேள்வி களை கேட்பதில்லை.மாறாக,விடையறியாதவர்களும் குழம்பிய குளத்தில் மீன் பிடிப்போரும் ,கேள்விகளில் நூதன களம் காண்பர். 

   'திருவிளையாடல்' திரைப்படத்தில் ஏழைக் கவிஞன் தருமி கூறுவது போல 'எனக்கு கேள்வி கேட்கமட்டும்தான் தெரியும்'என்று நினைப்பவர்களே இங்கு ஏராளம்.கேள்விக்கு பதில் அறிந்தவன் ஞானி.மற்றவர்களை பகடைக் காய்களாகக் கருதி,கேள்விக் கணைகளால் துளைத்து,தனக்குத் தேவையான விடைகளை தேடித் திரிபவன் சகுனி.இதுபோன்ற ஞானிகளுக்கும் சகுனிகளுக்கும் இடையே சிக்கித் தவிக்கும் பலரும்,திருவிழாவில் காணாமல் போய்,திருதிருவென விழிக்கும்  அப்பாவிகளைப் போன்றோரே.

ப.சந்திரசேகரன் .   

Wear and Tear

Love is viewed as a vehicle of wear and tear;

Too much driven or drained,stops somewhere.

A slight hitch is seen as,more than a ditch,

And sworn in the name of love-lorn love,

Not to love anymore,anytime,in one's life. 

Relations remain as steel,or at times,as its rust. 

Friends who leave,stay saved in memory,

As a pageantry of precious prints of the past.

'Touch and go'types always touch and go;

But not with love,as love is a game set on rules.

To blame the used road,for a rickety vehicle,

Or a brand new vehicle,for a battered road,

Is the itch of an ill drive,to hit the honey bee hive.

It is a game rule violation,left to the referee's realm.

One can break one's fast,but not love that should last;

Wear and tear shall not apply to closer minds,well cast.

P. Chandrasekaran.

உலகாளும் கலைவாணி

விழிகளின் விநோதமாய், 

மொழிகளின் நாதமாய், 

தொழில்களின் தோரணமாய், 

நாவின் நளினங்களாய், 

பாவின்  விளக்கங்களாய்,

விரல்நுனியின் வித்தைகளாய், 

நிரலுரைக்கும்  நிகழ்ச்சிகளாய்,

நிலமூன்றிய  நல்வாழ்வின், 

பலர்போற்றும் செயலாகி,

கலியுகத்தில் கணினியுடன்,

பலமாக  பணிதொழுது, 

குலம்வாழ,குணம் காப்போம்!

உலகாளும் கலைவாணி, 

உடனிருந்து ஒளிதருவாள். 

ப.சந்திரசேகரன் .   

Sense of Belonging

Is sense of belonging,

Like the pages in a book,

Or the waters in a brook?

Does a virus belong to a pandemic,

Or a pandemic to the people,sick?

Is sense of belonging an entry ticket 

For a bunch of currency to a wallet,

Or a roll of ravishing food,to the gullet?

Is it a load of thought of the mind,

Or a horde of people to one's behind?

Is it just an embrio of the womb,

Or a coffin's corpse in a tomb?

Do smiles belong to their lips,

Or tears to the eyes,on their slips?

Born of someone,wedding someone,

Begetting someone,Befriending someone,

Are all clusters,like a rainbow in the sky,

Looking grand for a while,to bid goodbye.

Belonging is like the milk in a cow's udder,

Flowing as ocean white,under Time's rudder.

Belonging is benefiting,with an expiry date,

As one follows the other,in a'Belong'template.

P.Chandrasekaran.