பற ! பற.!

பறப்பவை எல்லாம் பறவைக ளல்ல ;

பறவைகள் அனைத்தும் பறப்பதது மில்லை.

விண்ணில் பறக்கும் விமான மெல்லாம்,

கானமயிலாட கண்ட வான் கோழியாம்.

ஏழை மனிதரின் எண்ணங்க ளெல்லாம்,

பறக்க நினைக்கையில் சிறகுகள் முறியும்.

கவிஞரின் கற்பனை விண்ணையே விரிக்கும்.

அறிஞரின் சிறகுகள் ஆழ்கிண றறியும்.

இளைஞர்தம் சிறகுகள் ஈட்டியாய்ப் பறந்து.

காதலில் வீரத்தில் காவியம் படைக்கும்.

பட்டங்கள் பறந்திட,திட்டங்கள் திணறும்.

எட்டிப் பிடிக்கா ஆசைகள்  இளைத்து, 

கூரையில் பறக்கும் கோழிக ளாகும்.

பணத்துக்கு பறக்கும் படைக ளனைத்தும்,

குணங்கள் இழந்து கோட்டைகள் கட்டும்.

மானம் பறந்திட மரபுகள் மடிந்து,

ஊனம் ஊன்றிய உளச்சிற குடையும். 

பறந்து பதுங்கும் குழிகளில் பந்தினை,

விரைந்து பறந்து மீட்டிடும் கரங்கள்,

இறப்பில் பறக்கும் மூச்சினை மீட்குமோ?

ப.சந்திரசேகரன்.

Field and wield

An enamoured field enriches one 's wield,

An empowered wield,envisages one's field.

A tiled roof moves for a downward expansion;

A concrete roof' rises with a massive mission.

A less heavy school bag belittles not, learning

A bulging bag may back out,from skill honing.

A crowded worship spot may miss God on board

Where less is more,God is free from the noise load.

'Take a deep breath for the wield of lungs,'says yoga,

So as to release it with force, to break your toga.

Ideas have their wield to launch and reach fast

The whole world, so as to react as a beaming blast.

The wield of power is not in enslaving the timid,

But in letting the timid, break power and turn it vapid.

P. Chandrasekaran 

தேசியக் கொடித் திருமகன்

காந்தியின் காலமின்று, 

வரலாற்றுப் புத்தகத்தில் 

நிரலற்று  நிற்கிறது.

உண்மையின் திரட்சி

உரலில் இடிபட்டு,

தரவுகள் பொடியாகி

உலக்கையே உலகாள்கிறது.

காந்தியைக் காணவில்லை!

ஆள்கொணர்வு மனுவுக்கு,

தாளுக்கும் திறனில்லை.

ரூபாய் நோட்டில்

பொக்கை புன்னகை,

போக்கை நகைக்கிறது.

கொன்றவரும் தின்றவரும்

கோலோச்சும் காலத்தில்,

மன்றங்கள் மதியிழந்து,

அன்றுகண்ட பெருமைகள்

இன்றும் நிலைத்திட,

மன்றாடும் சிலரிங்கே!

நல்லவரின் நாட்டுப்பற்று,

வல்லினத்தின் பொய்களிலே

வலுவிழந்து வாடுகிறது.

ஆண்டுக் கொருநாளேனும்,

கூண்டுக்  கிளியான

கோபுரத்தின்  உயர்வுள்ள 

கோவண  நாயகனை, 

கொடியேந்திப்  போற்றுவோம்!.

தேசியக் கொடியின்

திருமகனே மகாத்மா!

ப சந்திரசேகரன்.

 

கரூர் கார்மேகங்கள்

                                                                         27/09/2025

நாற்பத்தொருபேர் நரபலியின்,

--------------------------------------------------

முதலாண்டு நினைவஞ்சலி

------------------------------------------------

கார்மேகங்கள் கரைந்தால், 

மண்ணில் மழைத்துளிகள்!

மேகமூட்டம் முட்டிக்கொள்ள,

தாகம் தீர்ந்து மண் மயங்கும்.

நெரிசலின் நரபலியில்

முட்டிடும் உடல்கள்,

மூச்சிரைக்க,கூச்சலிடும்.

ரசனையெல்லாம் ரணமாக,

மரணங்கள் மண்ணில் விழும். 

ஒன்றா,இரண்டா, எடுத்துச்சொல்ல!.

கன்றும், பசுவும், காளையும், 

காலை முதல் மாலைவரை,

காத்திருந்து காத்திருந்து,

திரண்டவராய் தீர்ந்தவராய்,

சாலையில் சாய்ந்து வீழ்ந்து,

சரமாரி சாவுரைத்து,

ஓலமிட்டு ஓலமிட்டு,

கருவறுத்து போனவூர்,கரூர்!.

கரூரை கரியாக்க, 

காரணம் யார்? கூறுவர் யார்?

திரண்டவரோ,கடந்தவரோ?

நடந்தவற்றை கண்டவரோ?

பதவியும் உதவியும்,

படியேறி சான்றுரைக்க,

ஆண்டொன்று சென்றது;

மாண்டவர்க்கு நீதியோ 

இன்றுவரை தெளிவின்றி,

மறைவினில் நின்றது!.

பயிர்களும்,உயிர்களும்

உயர்த்திடும் கரங்களின்றி 

துயரினில் துடித்திட.

பயிற்சிகள் பழகுதலே,

பரமபத அரசியலாம்.

ப. சந்திரசேகரன். 

சம்பந்தம்.

விண்ணுக்கும் மண்ணுக்கும் சம்பந்தம்

உண்டெனில்,

கண்ணுக்கும் காட்சிக்கும் சம்பந்தம் உண்டு.

பெண்ணுக்கும் தாய்மைக்கும் பெருமை

உண்டெனில்,

எண்ணுக்கும் எழுத்துக்கும் ஏற்றம் உண்டு.

உண்மைக்கும் உரிமைக்கும் உடன்பாடு

உண்டெனில்,

அண்மைக்கும் அன்புக்கும் அருங்கதை உண்டு.

திண்மைக்கும் திறமைக்கும் தகைமை

உண்டெனில்,

திண்ணை பேச்சுக்கும் தெளிவாற்றல் உண்டு.

பன்மையில் ஒருமையும் பதுங்குதல்

உண்டெனில்,

நன்மையில் நல்லோர் நாற்புறமும் உண்டு.

இன்மையிலும் இன்பம் இடம்பெறுதல்

உண்டெனில்,

முன்பயின்ற அனுபவங்கள், முத்தாகி

ஞானமுறும். 

தன்வழியும் பிறர்வழியும், நம்வழிகள் என்றாகின், 

பின்வரும் தலைமுறைகள் நம்வழியில்

நலம்பெறும்.!

ப. சந்திரசேகரன். 

சாகாவரம்பெற்ற சாலமன் பாப்பையா

பட்டிதொட்டி எல்லாம் 

பேச்சுதமிழுக்கு 

பரவசமாய் தொட்டில் கட்டி

பக்குவமாய் கருத்துரைத்த 

பச்சைத் தமிழொன்று 

பண்டிகை காலத்தில்

காணொளிக்கு களிப்பூட்டி

இல்லங்கள் பலவற்றில்

இன்பத்தை கூட்டியது.

இருக்கையில் இலக்கியத்தை 

பருக்கை பருக்கையாய் 

சுவைத்ததோர் பட்டிமன்றம்

புதியதோர் களமமைத்து, 

குடும்பமும் சமூகமும் 

தொடும்பல தோற்றங்களை, 

தோலுரித்துக் காட்டியது. 

நடுவராய் நங்கூரமிட்டு, 

நிகழ்ச்சிநிரல் நாயகனாய் 

நீதிச்சுடர் தீபமென 

பதித்ததோர் தீர்ப்புகள், 

சாலமன் என்றதோர்

சரித்திரப்புதல்வனின்,

பெருத்தநல்அறிவுதனை,

கருத்துடன் கூட்டியது.

கார்மேக நிறம்கலந்த

பார்போற்றும் நடுவராய்,

ஊரிலும் உலகிலும்

உயிரோடு கலந்திட்ட

சாலமன் பாப்பையா,

காலம் கடந்தவரே!

போகா நினைவுகளில்

சாகாவரம் பெற்று

சோகம்தவிர்ப்பீரென,

சுகம்நிறை தீர்ப்பளித்தார்!

அகம்புறம் அனைத்திலும்

யுகம்பல படைத்திடுவார்

ப.சந்திரசேகரன்.

 

வழிகாட்டி

ஒளிக்கு  வழிகாட்டி,

வழிக்கு ஒளி காட்டி;

வாத்தியார் என்று 

செல்லமாய் அழைக்கும், 

நல்லுயிர், ஆசிரியன். 

உச்சிமுதல் பாதம்வரை, 

கச்சிதமாய் கவர்ந்திழுத்து, 

மெச்சிடும் கல்விதனை 

மெருகூட்டி முறையாக்கி,

தரமோடு  தகுதியினை

தரணியில் வலம்வர

தருவிக்கும் ஆசிரியரை,

அறமோடு வாழ்த்துதற்கு,

நாளொன்று போதாதே!

நாளெல்லாம் வாழ்த்திடுவோம்,

நீள்புவி நிறைந்திடவே!

ப.சந்திரசேகரன்.