எண்பதை எட்டும் இந்தியா.

இனிய சுதந்திரத்திருநாள் வாழ்த்துக்கள்.

======================================

எண்பதை எட்டுது எம்தசேச் சுதந்திரம்.

முன்பகை நீக்கிட,முயலட்டும் தந்திரம்.

அன்புடன் இயங்கட்டும் அரசு இயந்திரம்.

தன்பலம் கூட்டலே தரணியில் நிரந்தரம்.

பேச்சின் பெருஞ்சுவைப் பெருமிதம் மொழியே!

மூச்சுக் காற்றதன் தூய்மையின் வழியே,

ஏச்சினைக் குறைத்திடின்,இறங்கிடும் பழியே;

மாச்சர்யம் கடக்கும்,மொழியதன் விழியே!

படிக்கும் பாடங்கள் பழையதும் புதியதுமாய்,

இடித்தும் இசைத்தும் இயக்கிடும் சமத்துவம்.

தடித்ததோர் ஆணவம் தன்னிலை அறிந்திட,

துடித்திடும் உண்மை உயர்த்தும் உரிமையை!

உரிமைகள் உயர்ந்து ஔியினை கூட்டி

சரியெது தவறெது,நற்சான்றுடன் கூறும்!

பரிவினைப் பெருக்கும் பயிரே,சுதந்திரம்.

பிரிவினை போக்கும் பசுமையே, சுதந்திரம்!

ப.சந்திரசேகரன்.

கதவு

கனவுக்கு கதவுகள் பல உண்டு.

கதவுக்கு கனவொரு களம் இல்லை.

திறப்பதும் மூடுவதும் கதவின் இலக்கு.

திருட்டுகள் நடந்திடின் அது விதிவிலக்கு.

பதவிக்கு கதவுகள் நாள்தோறும் பலவாகும்.

உதவிக்குத் தட்டுதல் மானுட மரபாகும்.

பிறப்பின் கதவுகள் திறப்பது தலைகீழாம்.

இறப்புக்கு கதவு காட்டும்வழி கால்முன்பாம். 

கூற்றினில் குலுங்கிடும் குறுமதிக் குணமென, 

காற்றினில் ஆடிடும் பழுதுற்ற பழங்கதவு.

நாதாங்கித் தாங்கும் கதவு வீழ்வதில்லை.

நாதாங்கும் சொல்வீழ,நற்குணம் நிற்பதில்லை!

உடலின் கதவிற்கு நோயே விருந்தாளி;

படரும் நோய்கள் கதாவாகும் மருந்திற்கு.

நோயும் மருந்தும், மனக்கதவின் மரக்கூலி.

தேயும் நம்பிக்கை துரத்திடும் மனக்கதவு.

மனக்கனவு திறப்பதோ மகிழ்ச்சியின் கதவு.

மனக்கணக்கு தோல்வியுற,அடையும் மதிக்கதவு.

கனவில் கதவெல்லாம் வானுக்கு வழிகாட்டும்;

கதவில்லா வாழ்விற்கு கனவுகளே கதவாகும்.

ப.சந்திரசேகரன்.

Educated, but partisan

   A journalist was earnestly concerned about an educated person like me, being partisan. He was right, because one of the foremost principles of education is to learn to be objective, balanced, and sensible,in observing men and matters, and in generating views that should not exceed the borders of objectivity, to become partisan and prejudiced.The purpose of proper education is to evolve a 'critical bent of mind' as envisaged in the New Education Policy of the central government,though it seems to have boomeranged,in the form of an educated and a very cognizant,Cockroach youth movement. 

  Education not only tries to make us objective but also goads us to take sides,depending upon which side is right. It is here the conflict arises, because each individual has their own perception of what is right and what is wrong, in a burning issue. Acceptance of universally valid ethical aspects of life,is an indispensable part of education. For instance, corruption is a highly unethical phenomenon which needs to be condemned. But when one group alone is targeted and condemned for corruption, leaving others the comfort of benefit of doubt, it indirectly results in being partisan,despite the blamers of one side, being educated.

 Teachers are the pillars in forming a balanced way of thinking among the youth. However, in an internet age, students have their easy access to several areas of life to browse, absorb, approve and reject. During my career of teaching at least for two decades until the advent of computers, my words in the classroom could easily reach the minds of the learners without much room for dissent. In a way, my responsibility was always running the risk of implanting partisan views for acceptance by students. Hence, I had to be exceedingly cautious, in avoiding a partisan mode of thinking and tabling views.

  The biggest problem in maintaining equanimity and objectivity today,is the threat of social websites by brandishing their whip against scientific thinking and partisan-free expression of views. Besides, the most important question prevailing among the users of social website is, who is not partisan here, in airing their views. 

  Does not a section of the Judiciary which is not only educated but is also expected to be impartial, cherish and pass partisan views in their verdicts concerning religion, especially regarding the age old practice of rituals, as well as about free thinking and public speech by being pro government rather than being pro people? Are not quite a few duly educated journalists partisan, in holding views closer to their hearts,closer to some political outfits they love?How many educated persons are there in the media, and how many media houses are partisan today!. 

   Educated people have their preferred actors, leaders, policies and ideologies. If careful consideration occupies one's thinking, it would be really impossible to be partisan. But the existing environment can only alert one's brain to be careful only in the use of one's language and not the ideas and ideologies that have chronically established their rightful position, in one's mode of thinking and behaviour.If one has actively participated in the anti-Hindi agitation in 1965 as a pre-university, an undergraduate or post graduate student, it would not be that easy for them to shift their stance from that year,unless their living conditions warrant it.If opportunism shifts one's ideology,that also becomes a kind of partisan shift.

 Who is partisan and not, is known only to their conscience and conscience is an invisible entity as God is! In reality, even in most modest terms,it would really be a tough job for the second person to say which first person is 100% non-partisan, whether that first person is educated or not.

P.Chandrasekaran.

Being Dead

Being dead is being said,

As someone good, or bad.

Being dead is being grieved,

For the loss of a person,or their perks.

Being dead is being relieved,

Of a life bed-ridden,with its pains hidden.

Being dead is being cursed,

For the absence of a will over its wealth.

Being dead is being rejoiced,

Over a burden unloaded,for the burdened.

Being dead is being suppressed,

To unfold the truth for the cause of death.

Being dead is being remembered,

Either personally, or collectively, 

Through in memoriam talks, and visits,

To the memorial spots, or ritual slots.

Being dead is being bound,

To the soil or flames, for the last remains

To be out of sight,with no slight.

Being dead is being preferred, 

For organs that let others live.

Being dead is being driven to dread,

Ghosts grinding,their unfulfilled desires.

Being dead is being marked in the account books,

Of the Lord of Death,who feels not about 

Who is dead, or what is dead, as per his ledger.

Being dead is buying a void,for a vainglorious life.

P. Chandrasekaran.

நெல்லுக்குள் அரிசியனெ

   

                      நண்பருக்கு அஞ்சலி.

                              16th June 2026

முகத்தில் முறுக்கேறிடினும்

அகத்தில் ஓர் குழந்தை நீ!

வகுப்பினில் நீ நுழைய,

வானரமும் வால்சுருட்டும்.

கரும்பலகையில் நீ கைபதிக்க

கணிதமே களிப்புறும்.

வெறும்பேச்சு பேசாது

வேலையை நீ பார்க்கையிலே,

குறும்பை தள்ளிவைத்து

குதூகலமாய்ப் குவித்திடுவர்

புதுக்கணித மலர்கள்பல.

நிமிர்ந்தநடை நீநடக்க,

அமர்ந்தவரும் நின்றவரும்

மாணவர் என்றிருப்பின்,

மரியாதை உனக்களித்து

மடமடவென் றோடிடுவர்.

போலித்தனம் ஒருபோதும்

ஆலிங்கனம் செய்ததில்லை,

ஆசிரியன் உன்னிடத்தில்!

அன்பரும் நண்பரும்

அண்டிடுவரும் தேனடையாய்,

என்றென்றும் நீயிருந்தாய்.

காலம் உன்பாதையிலே

கருவேலம் முட்களிட,

கால்வலுவும் மனவலியும்

கடந்துநீ எதிர்கொண்டாய்,

காலனின் கணக்குவழி.

ஞாலத்தில் நல்லோர்க்கு

கோலங்கள் மாறிடினும்

நல்லவர்கள் நெஞ்சத்தில்

நிலையாகக் குடியிருப்பர்.

நல்லவனாய் வாழ்ந்த நீ

நெல்லுக்குள் அரிசியனெ

நெஞ்சமெலாம் நிறைந்திருப்பாய்.

ப.சந்திரசேகரன்.

வானுயர்ந்த வண்ணத்தமிழ்..

ஐூன் மூன்று 2026

நீ பிறந்த நாளினிலே,

நினைவுகளை மரமாக்கி,

கடும்வெயில் காலத்தின், 

கருணைநிழ லாக்குகிடுவோம்.

நன்மைகள் பலசெய்தோம்; 

நண்பர்கள் வஞ்சித்தர்.

தோல்விகள் புதிதல்ல;

எத்தனை பத்தாண்டுகள்; 

எத்தனை சாதனைகள்!

கல்வியும் மருத்துவமும் 

கண்களாய்க்கொண்டு,

கனிவுடன் ஆற்றினோம், 

காலநிலைத் தொண்டு.

உன்தமிழின் உயர்வோடு 

உதித்திடும் சூரியனால்

ஒவ்வொரு நாளும், 

பதித்திடும் ஏடுகள், 

பறைசாற்றும் வரலாறு!. 

"தளராதே உடன்பிறப்பே",

என்றுநீ கூறு.

தெளிவும் தீரமும், 

தேயாது இருக்கும்வரை, 

அன்றாடம் உதிக்கும் 

ஆதவன் போல், 

வென்றாலும் தோற்றாலும், 

வீழ்வதில்லை விரல்நுனியால்! 

சென்றாலும் செல்லாமல், 

நீயிருப்பாய் எம்முடனே!

ஆடைகள் மாறலாம்;

மேடைகள் மாறலாம்.

அணிகள் மாறிடினும்,

பணிகள் தொடருமிங்கே!

தமிழ்த்தாயை தள்ளிவைத்து, 

வள்ளுவனின் நிறம்மாற்றும், 

வழிக்குழப்பம் நீங்கிடவே, 

மழித்தலையும் நீட்டலையும், 

அழித்திடுவர் அருந்தமிழர்.   

ஜூன் மூன்றின் நாட்குறிப்பு, 

வானுயரச் செய்திடுமாம், 

வண்ணத்தமிழ் வரலாற்றை!      

ப.சந்திரசேகரன்.  

போதையில் நின்று.

பாதை பழசெனில் 

போதையும் பழசுதான்.

"போதை வந்த போது 

புத்தியில்லையே"

எனப் பாடிய கவிஞன்தான்,

கிண்ணத்தை ஏந்தி 

வண்ணத்தில் நீந்தினான்.

நெஞ்சில் உள்ள நல்லதை, 

மிஞ்சிடும் போதை,

நஞ்சென நெறுங்கி

கொஞ்சிக் கொல்லுது.

பணமும் பதவியுமே 

பலமான போதையிங்கே!

புகழின் போதையில்

புதையும் நற்குணங்கள்.

ரசிகனின் போதையில்

ரகசியங்கள் ஏதுமில்லை.

நசுங்கிப் பிணங்களாய்

நடுத்தெருவில் வீழ்கையில்

நரபலிப் போதையே

சிரசினைத் தாக்குமாம்.

பிணங்கள் வீழ்கையில்

சுணங்கா மனதினுள்

சுர்ர்ரெனும் போதை.

வாழ்த்தின் போதையெல்லாம்

வீழ்த்திடும் விரல்நுணியில்.

உழைப்பவன் காய்ச்சுவதில்லை.

காய்ச்சுபவன் உழைப்பதில்லை.

கள்ளச் சாராயம் 

சட்டப்படி குற்றம்.

உள்ளச் சாராயம் 

ஊறிடும் போதையென!.

மதமும் மடமையும்,

மட்டையாக்கும் மனதை.

போதையில் நடக்கையில் 

நடப்பதே நடனமாம்.

பாதை நேர்மையெனில்

நடனம்கூட  நடையாம். 

போதையில் திளைப்பவன்

நாதியற்றுப் போவான்.

நாதியற்றுப் போனாலும்

போதையின்றி வாழ்பவன்,

சூதுகள் கவ்வாது

நீதிவழிப் போவான்.

கீதையெனும் மூச்செடுத்து,

மூதுரைக் கடலில்

முத்தெடுத்து மீள்வான்.

ப.சந்திரசேகரன்.