சொல் தோழா!

சொல்  தோழா!
வேற்று மனுஷாள் என்பவர் யார்?
வேறு கிரகங்களை சேர்ந்தவரோ?
நம்மோடு வாழ்ந்து நம்மில்  வேறுபட்டவரோ?
வேறு மதமோ இனமோ, அன்றின்
மாற்று மொழிபேசும் உரையாட இயலாதோரோ?
பழகாதவரோ பழகியும் நம்மைப் புரியாதவரோ?
பேரிடர் வருகையில் பரந்த மனதோடு
ஊருக்குத் துணையென உறுதியாய் நின்று,
தேரெனத் தோள்கொடுப்போர் அனைவரும்,
இந்த வேற்று மனுஷாள் தானே!
நட்பு  வட்டம் நலம் நாடிச் சூழ்ந்தாலும்,
மீட்புப் பணியில் மனபலம் சேர்த்திடும்
சமூகச் சொந்தம், வேற்று மனுஷாளோ?
சொல் தோழா!.  
                                        ப.சந்திரசேகரன் 

மாயா!

மாயா!
மதியும் மமதையும் மனமென்றுச் சொல்லி
நதியின் எழுச்சியுடன் நரன்வலம் முடிப்போம் ;  
இதயம் துடித்தலே இதிகாசமென் றுரைத்து  
சிதறியச் சுவாசத்தில்  சிதையாய் கிடப்போம் ;.    
சதையும் எலும்பும் உதவா நிலையில்,
விதியைப் புறங்கூறி விடை பெறுகையில்,
புதையவோ  மண்ணில் விதையெனப் பதிந்து?
கதியற்று எரியவோ  கடைசிக் கனலாய்?.
எதுபொய் எதுமெய் என்றறியா வாழ்வில்,
பொதுவெனப் போற்றுதல் மாயையின் மாட்சியே.
                                                               ப. சந்திரசேகரன் .             

Transcending Transitions..

Transcending Transitions.
--------------------------------------------

Joy is like the chewing gum

That takes its inevitable exit,

When the chewing aches the jaws;

Pain is at times, the prick of a pin.

Doubling up often,as the hit of a hammer.

When hopes rise moderately,

They are like the parapet walls, 

Bigger ones grow like huge,gated walls,
To be razed down by seismic despair. 

Love passes through the mind like breeze,

Only to create successive blows of storms.

Friendship is both the credit and debit sides,

Of the same swiping card.

Parents who are strong pillars,

Transform into stumbling blocks.

Children bound as pillows and blankets,

Become hardened pieces of stones,

By their own battering process of growing up.

Siblings fight and fondle or fondle and fight,

Striking a balance between scenes and their sequence.

Even spouses caress each other to create tunes of love,

To let musical notes glide, from symphony to cacophony.

The statues at the shrines are seen as Gods,

Or as shining carved and painted images;

The halo of gods turns as a hollow myth,

Matching the mood of prayer and its base.

Transitions like agile and aerobic acrobats, 

Transcend the rough terrains of permanence.

                                                  P.Chandrasekaran.

சொல் தோழா!

சொல் தோழா!
மரணம் மகத்தானது .அழகானதும் கூட .
அதனால் தான் 'இயற்கை எய்தினார்'
'காலமானார்' என்று அழகாகச் சொல்லுவோம் .
மரணப்புன்னகையும் மரணத்திற்கு மரியாதை சேர்க்கும் .
சிவலோகப் பதவி அடைந்ததால் அல்ல அப்புன்னகை .
அவதூறும் அநியாயமும் அடர்ந்த மண்ணைவிட்டு
அகன்றதன், அகம்நிறை அற்புதமே அப்புன்னகை .
ஆனால் இன்று மரணத்திற்கே மரியாதை இல்லை.
'இருக்கும் இடத்தில் இருந்தால் எல்லாம் சவுக்கியமே'
என்னும் கவிதை வாக்குகள் பொய்யாகி
எங்கிருந்தாலும், சிவனே என்றிருந்தாலும்,
அங்குமிங்கும் தேடிவந்து கருணையின்றி கருவறுக்கும்
அன்பாலும் பகையாலும் அதிரடியாய் விபத்தாலும்,
ஒன்றாகிப் பலவாகும் ஓலத்தின் எதிரொலியை,
மனம்குன்றி  மரணமென்றால், மகத்தானதோ மரணம் ?
சொல் தோழா !.
                                              ப.சந்திரசேகரன் .  

Federal Fisticuffs.

Federal Fisticuffs.
===========
Language and religion
Exchange positions off and on,
As the trunk of a tree and its branches.
Scuffles suffocate either of them
When they boom into branches;
Be it diverse religions of the same Language,
Or a line of languages of the same religion,
Federal fury swells as varicose veins.
When rivers refuse to cross regional banks,
Blood does, breaking fidelity norms.
Federal structures stoop to a shameful size,
Whenever the sense of sharing shrinks slyly,
Like a snail stealing itself, into its shell, for its safety.
The feel of fraternity is not in the branches;
It is in the stem, deepening its base in the roots.
But the federal wings,like swollen veins,
Carry  blood of different groups like warring cousins,
The blood groups never flow, as  donor categories.
It is the same mother who bears sons and daughters,
Of segregated blood groups and eerie genes,
Likewise,federal shows slide on the same screen,
As pages of paradoxes triggering events of fisticuffs,
Falsifying the maxim that unified parts alone make the whole.
Love exists today in a celebrating, selfie mode,
While the simmering situation asks for,
A grand group shot, to get over a crisis.
Being federal shall not  mean fostering the self,
To fester the federal spirit, through a septic flow of hatred.
Federal fisticuffs of fraternal arms, cause collateral harms,
Cruder than the firearms of foes across the line of control.
                                                                 P.Chandrasekaran.

மாயா!

மாயா!
மூளையும் மனதும் எதிரெதிர் அணியோ
வேளை வருகையில், வெல்வது மனமோ
ஆளுமை  ஆக்கம் அகம்புறம் அறிந்து,
நீளும் கடமைகள் நடத்திடும் அறிவோ?
தோளில் பொறுப்புகள் தாங்கிடும் போதும்
நாளும் பொழுதும் நெகிழ்ந்திடும் மனமோ?
மீளாத துயரிலும் மாண்புறும் அறிவும்
மூளும் போரிலும், மிதமுறும் மனமும்
வாளினில் கூரோ வாழ்வின் ஒளியோ
தாளிலும் நாவிலும் தழைப்பது எதுவோ ?
சூளையில் கல்லாய் அறிவோ மனமோ
சோளமும் சோறும் சுவைப்போர் மாட்டே!
                          ப.சந்திரசேகரன்..
         

சொல் தோழா !

சொல் தோழா !
நம்பிக்கை என்பது ஒருவழிப் பாதையோ
அன்பைப் பகிர்வதும் அன்னம் பகிர்தலும்    
இன்பம் கூடுகையில் இனைந்து மகிழ்வதும்
துன்பப் படுகையில் தோள்கள் தேடுவதும்
நம்பிக்கை எனும் இருவழிப் பாதையே
ஒருமுனை நம்பிட  மறுமுனை கைவிட
தெருவினில் தேம்புமோ தவித்திடும் நம்பிக்கை .
நம்பிக்கை மீறலும், நான்கு வேதங்களின்
கம்பிகள் கடந்து காயங்கள் படைத்தலே.
கெடுவரோ நம்பினோர் கெடுதலால் என்றும்,
நெடுமரம் போன்று நம்பிக்கை வளர்த்து
நடுவராய் நிற்பது நெஞ்சின் இறைமையே .
                                    ப. சந்திரசேகரன் .